Nog maar is een stukkie

Beste lieden,

Wederom schrijf ik weer eene stukje.
De laatste tijd kan ik helaas niet al te geweldig herinneren, wel kan ik jullie vertellen dat het een wazige periode is geweest.
De laatste tijd heb ik het voornamelijk sociaal gezien wat drukker.
Zo ga ik de laatste tijd best veel om met een aantal chinezen die voor geen ruk engels kunnen.
Totaal niet erg ofzo, want op deze manier moet ik wel japanisch met ze lullen.
Ook met de circle waar ik mee om ga is het ook altijd gezellig.
Ik moet zowaar de laatste tijd nog gaan inplannen met wie ik wanneer om ga aangezien bepaalde dingen nog wel eens willen overlappen.
Ik zal dan maar op zo chronologisch mogelijk de wondere gebeurtenissen te Japan proberen te beschrijven.

Niet al te lang na de vorige uitgave besloot de gozert waar ik van onze klas het meeste mee omging om maar te nokken met doshisha aangezien hij nogal in ze poepertje was genomen door deze goddelijke school. Goddelijk lijkt me een goede beschrijving aangezien deze school christelijk is. Maar goed, hij kwam dus voor zijn phd en was bij de becijfering van zijn intrance exam nogal genaaid door 1 specifieke docent, die toevallig het hoofd van de desbetreffende sectie was.
De andere twee docenten, dit wordt namelijk becijfert door drie verschillende docenten, gaven hem namelijk wel een voldoende hoog cijfer om hier dus aan zijn phd te kunnen gaan studeren.
Naar het schijnt zijn er wel vaker een aantal mensen een beetje genaaid door diezelfde vent, waardoor ze dan een jaar moesten wachten(uiteraard schoolgeld betalend) voor ze het jaar daarna opnieuw de intrance exam konden doen en dan het programma zo snel mogelijk af moeten zien te ronden aangezien ze een jaar beurs kwijtraken. Zodoende kreeg ik van john( eigelijk heet ie yong) wel meerdere verhalen te horen over doshisha die niet al te positief zijn waardoor ik toch vrees dat ik niemand deze goddelijke school aan zou willen raden.
Verder is er niet zo veel mis met doshisha, ik bedoel, de campus is echt relaxt, de leraren zijn ook niet al te moeilijk en er zijn wel genoeg toffe gasten hier. Op de een of andere manier ga ik toch vooral om met japanners die niet van de eigen campus zijn, en om de een of andere vage reden is het veel makkelijker om met de dames om te gaan dan met de heren.
Vat nog steeds niet bepaald hoe dat kan, maar om de een of andere reden zijn de jonges toch iets terughoudender.

Nog even heel erg onwillekeurig tussendoor:
Tv is echt te geniaal voor woorden hier.
Zo heb je hier lessen spaans, engels,chinees, italiaans en nog een aantal talen hier op tv.
Erg grappig allemaal, maar het komt op de een of andere manier nog van pas ook aangezien je zo nog grammatica te zien krijgt en alles wat in het spaans en engels gezegd wordt, is in het japans ondertitelt. Verder heb je echt de meest nutteloze programma`s waaronder lessen hoe je een modeltrein in elkaar prutst, tot aan (jawel) ukelele lessen.
Uitleg hierover kan ik moeilijk geven, maar op de een of andere manier bel ik gieltje elke keer dat ik de ukelele lessen zie. Ik geloof dat gieltje meteen weet dat er weer eens ukelele lessen zijn elke keer dat ik hem bel. (Zo zie je maar dat conditioneren niet zo moeilijk is)
Maar dan nu, hoewel menig een hier geen ruk van zal begrijpen, moet ik het volgende toch echt kwijt over de tv hier: Tijdens een random programma werd er even gekookt en ik herkende zowaar de muziek die ook terug te vinden is in suikoden 2 tijdens de cooking challenges.
Dit zorgde dan ook voor een moment van euforie...en zorgde ervoor dat ik het verder compleet zouteloze programma dan ook heb afgekeken.

Momenteel is de gakuensai of hoe je het ook op ze nederlandsch zou spellen best lache met die gasten. De gakuensai houd grofweg in dat er heel veel tuig zijn troep probeert te verkopen op het schoolterrein. Zo heb je tentjes waar ze koekies verkopen, andere verkopen weer hotdogs en anderen weer drinken. Erg leuk allemaal, maar af en toe doen ze wel heel erg hun best om shit aan je te verkopen. Tot mijn eigen verbazing ben ik dan ook aan die ongein gaan meedoen en heb ik zowaar met de circle brood staan te verkopen, wat nog wel eens tot ongeloof leidde bij mensen die me kort tevoren nog probeerden zooi aan te smeren.
Vooral lache met een paar van de isaec gasten...geloof dat je het zo schrijft tenminste...maar goed met een paar van hun stond ik dus ook anderen brood aan te smeren, wat toch wel voor een paar hilarische momenten zorgde, waarin we mekaar voor lul stonden te zetten om zo iets te kunne verkopen. Dit liep niet al te geweldig, maar was de moeite wel waard aangezien iedereen vermaakt bleef en de stemming goed bleef.
Op de een of andere manier heb ik dit elle lange stuk in bijzonder weinig tijd weten te schrijven, en vrees ik dat ik zo langzamerhand toch maar eens verder ga genieten van de gakuensai.

De groente