Dolle pret

Beste kindertjes,
De laatste keer is al weer een tijdje terug.
Doch de tijd gaat verder en ik zal dan ook maar beginnen met het beschrijven van me verjaardag. Dat was namelijk een heerlijk wazig verhaal en ik kan nu alvast verklappen dat ik nog nooit zo'n vage geburtsdag heb meegemaakt.
Het vervaal begint dan ook als volgt... Ik had geregeld met me circle dat we me verjaadag als nomikai zouden gaan vieren, en had nog wat extra mensen uitgenodigd.
Verwachting: man of 20/25.
Klinkt wel mooi zou je zeggen, maar het mocht helaas niet zo wezen, aangezien de dag van tevoren ik een mailtje kreeg dat de circle een event over het hoofd had gezien waar ze allen aan moesten meewerken (ging over centjes ofzo dus daar had ik niks mee te maken) dus die konden niet komen. Ach ja....geen probleem had nog een man of 9 die wel wouden komen. Een iemand had al aangegeven iets later te komen wat me geen probleem leek.
Reeds....op de 14e (mijn verjaardag dus) belden er 4 man netjes op tijd af wat zou betekenen dat we met ze zessen me verjaardag zouden gaan vieren, wat in principe ook heel tof kan zijn, was het niet dat de laatste 30 minuten voor we de trein zouden nemen naar onze bestemming wederom 2 man niet zouden komen, wat dus betekende dat we dus met 3 man erheen zouden gaan en uiteindelijk vier mensen zouden gaan. Kom ik dus een minuut of 10 voor vertrek aan, stond John daar een beetje zenuwachtig te staan, en zodra hij me zag gaf ie me een fles wijn (rete duur hier in japan trouwens, wijn) en veronderschuldigde zich omdat hij met spoed papieren moest gaan invullen die hij dezelfde dag van zijn ouders had opgestuurd gekregen. Dat kon ik wel begrijpen, hield echter wel in dat ik dus met alleen 1 kind naar een izakaya zou gaan, en dat leek me de moeite niet waard, dus ik belde maar dat et em niet ging worden die avond en dat ik maar naar huis ging. Was ook nog is heerlijk koud die avond dus ik liep naar huis met een 'opperbeste' stemming, hoewel michiko nog wel effe langs zou komen om dan maar die fles wijn op te maken. Goed, ik kom dus thuis, en was van plan om ff snel wat te schranzen te gaan pakken, wordt ik gebeld door een paar gaste van me circle en vroegen me waar ik zat in de veronderstelling dat ik mijn verjaardag aan het vieren was, en of ze ook nog even langs konden komen. Na een kort gesprek besloten we maar om bij mij in de common room wat te gaan eten en zuipen.
uiteindelijk zaten we dus alsnog met een man of 7 pils te happen.
Het vriendlijke tuig had ook nog eens mooi nabe meegenomen (uitleg van nabe is teveel werk, voor verdere uitleg: klaag maar lekker tegen de muur).
De nabe was verdomde smakelijk, de pils en sake was ook verre van onsmakelijk, dus toen werd het dus toch nog gezellig...
Tot overmaat van blijdschap kwam die zelfde avond ook nog is me laptop binnen.

Hiep hoi en dat ding werkte bijzonder prettig.
Je zal dan ook wel verwachten dat ik dit nu aan het typen ben op me eigen laptop, dat is echter niet het geval, aangezien mijn geliefde hoogstandje van technologie binnen drie dagen besloot dat windows geen zin meer had, en ik dus ook niet meer me laptop kon opstarten.
Een dag later kwam giel bij mijn langs....en we hebben toch maar gelachen om mijn intense geluk, wat laptops betreft. Iets anders dan lache zat er namelijk ook niet meer op. We hebben er vervolgens een dag over gedaan om windhoos opnieuw te installeren, en alle programmas er opnieuw op te zetten. Tot onze vreugde startte hij vervolgens wel weer op. Doch de laptop durfde te weigeren om simpele programmas te downloaden, en vervolgens durfde het ding te crashen bij simpele dingen als het opstarten van msn.
Ach ja...dat kon de pret even niet drukken, want niet veel later(dag of 2) zouden we dus met Wilma....een amerikaans kind wat nog best wel een lache wijf is film kijken en natuurlijk ook een aantal drankjes wegtikken. Bijzonder tof, lekkere drank, lache film en genoeg onnozel gezwam wat de sfeer wel goed deed, doch toen wilma ff de wc moest bezoeken waren we zo vriendelijk om de film even op pauze te zetten, en bij terugkomst, bij het proberen weer verder te kijken(mag geen probleem zijn zou ik zeggen) crashte mijn laptop wederom. Ik dacht dan ook dat film kijken niet echt problemen kon veroorzaken, maar goed...opnieuw opstarten en weer verder kijken. Dit deed me dan ook besluiten om dat ding maar terug te sturen, dat ze die ongein maar is ff gaan fixen. Dus ik heb niet al te lang geleden dat ding opgestuurd...en als het goed is krijg ik em rond de 7e terug (dat geweldige tuig doet namelijk aan een kerstvakantie).

Verder was de week in kyoto met gieltje hartstikke gezellig, ging vaak met em mee om zooi te bezichtigen. Die knaap van een giel kent Kyoto overigens beter dan ik ondertussen aangezien hij wel elke keer er op uit kon gaan in de tijd dat ik les had.
Overigens zijn de lessen niet al te geestverruimend, maar ja...kan beter gewoon naar de lessen gaan en liet giel dan ook rustig van zijn tijd genieten, hoewel dat wel inhield dat ik elke keer vroeg op moest staan en onze vriendelijke vriend wel van zijn rust kon genieten.
Het bleef dan ook vet gezellig en zijn uiteindelijk naar fukuoka vertrokken, waarvan de treinreis dan ook 12 uur in beslag nam. 12 uur klinkt alsof het heel erg saai geweest moest zijn maar heb bijzonder prettig kunnen tukken, af en toe met gieltje geluld, pils kenne happen en ook eten.
Ook nog ff staan dansen op de stationsmuziek, die gewoon zo heerlijk fout was dat ik er wel op moest dansen, wat heerlijke verstoorde blikken opleverde. (geen spijt van)

Fukuoka komt ongeveer aan ze einde.
Na aankomst hier hebben we uiteraard goed geslapen om de dag erna naar dazaifu te gaan, wat we toen maar niet hebben gedaan omdat het te laat was geworden.
Wel hebben we die dag een beetje door de stad staan zieken, de lokale gothics kunnen bewonderen, of moet ik zeggen uitlachen?
Maakt verder ook niet uit, aan het end van de dag hadden we een nomkai geregeld...nou ja...gewoon bij iemand gaan zuipen aangezien ze hier niet echt izakayas ofzo hebben zonder dat je de bus moet nemen (die hier sterves duur is vanwege de tolweg) dus dan maar gewoon bij fritsie op de kamer. Geweldige vent overigens, en verder kwamen er nog aardig wat dames, voornamelijk afkomstig vanuit korea. Was wel een toppe avond en de dag daarna gingen we stiekem toch maar wel naar Dazaifu. Was wel mooi, vooral dat toen we een weg namen die je niet hoort te nemen uitkwamen op een of ander verlaten pretpark, met zeer foute muziek waar dus bijna geen mensen waren....zag er dan ook uit als een spookpretpark zoals we die kennen uit de films. Verder nog gegeten en aan het end van de avond weer is een film gekeken.
Dat is dan ongeveer alles wat ik over hier in fukuoka ken zeggen.
Vandaag vertrekken we dan ook maar richting nagasaki om daar een beetje te zieken met onder andere de hofnar en de schoen. Komt wel goed zou ik zeggen.

Komende bericht zal waarschijnlijk niet al te lang op zich laten wachten, tenzij nagasaki intens gaat tegenvallen.... en er niks over te vertellen zal wezen.
Maar goed, ik houd het dit keer dan maar voor wat het is,

Tot de volgende keer maar weer!